Χρήση φαρμάκων

Στα πλαίσια της χρήσης των φαρμάκων ρόλος του φαρμακοποιού (ως ειδικού στον τομέα αυτό επιστήμονα) είναι:

- Να ενημερώνει τις εγκυμονούσες, τις θηλάζουσες και την κοινότητα για τη συμβατότητα της συντριπτικής πλειοψηφίας των φαρμάκων με τον θηλασμό.
- Να βοηθά την θηλάζουσα μητέρα να λαμβάνει τεκμηριωμένες αποφάσεις σχετικά με την χρήση φαρμάκων κατά τη διάρκεια του θηλασμού.
- Να συνεργάζεται στην εξεύρεση θεραπευτικών επιλογών συμβατών με το μητρικό θηλασμό.
- Να ποιεί γαληνικά σκευάσματα που διαθέτουν όλα τα απαιτούμενα ποιοτικά χαρακτηριστικά και εγγυώνται την αποτελεσματικότητα της φαρμακοθεραπείας για τη μητέρα και την ασφάλεια της φαρμακοθεραπείας για τη μητέρα, το βρέφος και τη γαλουχία (για τους φαρμακοποιούς που ειδικεύονται στην γαληνική φαρμακοποιητική πρακτική).
- Να διαθέτει τα φάρμακα επιβεβαιώνοντας σε κάθε περίπτωση την ύπαρξη ένδειξης, την αποτελεσματικότητα τους για τη μητέρα, την ασφάλεια τους για τη μητέρα, το βρέφος και τη γαλουχία (για τους φαρμακοποιούς που εμπλέκονται στη διάθεση φαρμάκων).
- Να διαμορφώνει σε συνεργασία με τους υπόλοιπους επιστήμονες υγείας την φαρμακοθεραπεία της θηλάζουσας μητέρας και να παρακολουθεί την εξέλιξη της (για τους φαρμακοποιούς που εμπλέκονται στη διαχείριση της φαρμακοθεραπείας)


Η ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΗ ΣΤΗ ΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

Κάθε ζεύγος μητέρας – βρέφους είναι μοναδικό. Επομένως ποτέ δεν θα έχουμε δύο ίδια περιστατικά που να αφορούν την λήψη φαρμάκου κατά τη διάρκεια της περιόδου θηλασμού (ακόμη και εάν αφορούν το ίδιο ακριβώς φάρμακο).

Ο φαρμακοποιός θα πρέπει να εξετάζει από κοινού με τη μητέρα:

- Την ανάγκη λήψης του φαρμάκου από τη μητέρα
- Την αποτελεσματικότητα της φαρμακοθεραπείας για τη μητέρα
- Την ασφάλεια της φαρμακοθεραπείας για τη μητέρα, το βρέφος και το θηλασμό.
- Τυχόν ανάγκη προσαρμογής της φαρμακοθεραπείας στο θηλασμό ή αντίστροφα των συνηθειών θηλασμού στη φαρμακοθεραπεία.
- Τυχόν ανάγκη εξεύρεσης άλλου φαρμάκου με καλύτερο προφίλ αποτελεσματικότητας και ασφάλειας.
- Τον σχετικό κίνδυνο για τη μητέρα, το βρέφος και το θηλασμό από τη μη λήψη του φαρμάκου
- Τον σχετικό κίνδυνο για τη μητέρα και το βρέφος από τη διακοπή του θηλασμού Φυσικά όλα τα παραπάνω θα πρέπει να εξατομικεύονται και να προσαρμόζονται στην ιδιαίτερη κατάσταση της συγκεκριμένης μητέρας και του βρέφους της.

Ο φαρμακοποιός θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να αναλαμβάνει την ευθύνη:

- για την ακρίβεια των πληροφοριών που παρέχει
- για την τεκμηρίωση της κλινικής άποψης που καταθέτει.

Ο φαρμακοποιός θα πρέπει, εφόσον απαιτηθεί (και ειδικά όταν πρόκειται για χρήση φαρμάκου πέραν των εγκεκριμένων ενδείξεων), να μπορεί να αποδείξει ότι η κλινική άποψη που κατέθεσε είναι βασισμένη στην επιστημονική βιβλιογραφία και ότι συνάδελφοι του κάτοχοι του ίδιου επιπέδου γνώσεων καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα και ενεργούν με τον ίδιο τρόπο σε αντίστοιχες περιπτώσεις.

Σε κάθε περίπτωση η τελική απόφαση για τη λήψη ή όχι του φαρμάκου κατά την περίοδο του θηλασμού θα είναι πάντα της μητέρας* και γι’ αυτό θα πρέπει να δίδεται στη μητέρα επαρκής, ακριβής και τεκμηριωμένη πληροφόρηση σε κατανοητή μορφή, προκειμένου να μπορέσει να λάβει τη σχετική απόφαση έχοντας πλήρη γνώση του οφέλους και των κινδύνων.

* Όπως και στην περίπτωση κάθε ασθενή, χωρίς όμως αυτό να αφαιρεί την ευθύνη (ηθική & νομική) του φαρμακοποιού ή οποιουδήποτε άλλου επαγγελματία υγείας που καταθέτει την κλινική του άποψη – συμπέρασμα σχετικά με τη χρήση φαρμάκου. .