Υπεργαλακτία

Σε ορισμένες περιπτώσεις η παραγωγή γάλακτος στο στήθος της μητέρας υπερβαίνει τη ζήτηση που προκαλεί το βρέφος, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, ώστε να δημιουργούνται σημαντικά προβλήματα,

Τόσο στη μητέρα:

  • Ανάγκη για συνεχή χρήση επιθεμάτων στήθους.
  • Διογκωμένο και σκληρό στήθος με την παρέλευση λίγων ωρών από τον τελευταίο θηλασμό.
  • Συχνές & επαναλαμβανόμενες μαστίτιδες
  • Πόνος και δυσφορία στο στήθος

Όσο και στο βρέφος:

  • Δυσκολία στο θηλασμό καθώς οι μεγάλες ποσότητες γάλακτος πνίγουν το βρέφος. Αυτό γίνεται νευρικό, σταματάει συχνά το θηλασμό και αφού αφήσει το στήθος αρχίζει να κλαίει. Λόγω της υπερφόρτωσης από λακτόζη το βρέφος υποφέρει από κολικούς και πράσινα ερεθιστικά κόπρανα.

Η κατάσταση αυτή της μητέρας, που μπορεί να διαρκέσει από λίγες μόνον ημέρες έως πολλές εβδομάδες, γίνεται συνήθως με μη φαρμακολογικά μέτρα όπως:

  • Βελτίωση της τεχνικής του θηλασμού ώστε να «αδειάζει» καλύτερα το στήθος. 
  • Απεριόριστη πρόσβαση (όσο αφορά συχνότητα και διάρκεια) του βρέφους στο στήθος
  • Άντληση μικρής ποσότητας γάλακτος πριν το θηλασμό είτε με το χέρι, είτε με αντλία.
  • Θηλασμός μόνον από το ένα στήθος κάθε φορά.
  • Χρήση του ίδιου στήθους για 3 με 6 ώρες (εάν αυτό είναι εφικτό).
  • Αξιοποίηση της βαρύτητας π.χ. ξαπλώνοντας ανάσκελα και τοποθετώντας το βρέφος στο στήθος της μητέρας, έτσι ώστε η κοιλιά του να έρχεται σε επαφή με την κοιλιά της.
  • Συχνή διακοπή του θηλασμού προκειμένου να ρευτεί το βρέφος
  • Ψύξη του στήθους μετά το θηλασμό (π.χ. με τη βοήθεια τυλιγμένης παγοκύστης).

Σε εξαιρετικά ελάχιστες περιπτώσεις όπου έχουμε μεγάλη διαφοροποίηση μεταξύ παραγωγής και ζήτησης με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα (π.χ. συνεχείς μαστίτιδες) που θέτουν σε κίνδυνο την ίδια τη γαλουχία, χορηγούνται φάρμακα με ανασταλτική δράση επί της γαλουχίας και οδηγούν σε μείωση της παραγόμενης ποσότητας.

ΠΡΟΣΟΧΗ: η υπεργαλακτία είναι διαφορετικό φαινόμενο από τη διόγκωση του στήθους που παρατηρείται μεταξύ της 2ης και 5ης ημέρας μετά τον τοκετό, η οποία οφείλεται κυρίως στην αυξημένη αιματική ροή και στο επακόλουθο οίδημα.

Στην περίπτωση της υπερπαραγωγής γάλακτος ο ρόλος του φαρμακοποιού είναι ο εξής:

  • Να ανιχνεύει έγκαιρα το πρόβλημα στις νέες μητέρες.
  • Να εξηγεί στις μητέρες που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα, τα μη φαρμακολογικά μέτρα τα οποία μπορούν να εφαρμόσουν προκειμένου να ανακουφιστούν.
  • Να παραπέμπει τις μητέρες που εμφανίζουν σοβαρές επιπλοκές σε ειδικό επί της γαλουχίας για εκτίμηση του προβλήματος και επίλυση του.
  • Να διαθέτει τα φάρμακα για την αντιμετώπιση του προβλήματος ακολουθώντας τα σχετικά πρωτόκολλα.
  • Να αναλαμβάνει τη φαρμακοθεραπευτική παρακολούθηση όσων μητέρων λαμβάνουν φάρμακα προκειμένου να μειώσουν την παραγωγή γάλακτος.